Giełda Samochodowa
 Powrót
Szukaj w publicystyce:    Zaawansowane 

Żółta strzała nie całkiem sportowa
Wrażenia z jazdy Fiatem Bravo 100 16V GT
autor: Jacek Frentzel
zdjęcia: Jacek Frentzel
Giełda Samochodowa, nr 30/2000 (482)
z dnia: 18 kwietnia 2000 roku
 
Przód i linia boczna podkreślają lekko sportowy charakter Bravo, w zderzakach widać charakterystyczne halogeny, a pod bocznym kierunkowskazem informację o mocy auta 100 16V.
Przód i linia boczna podkreślają lekko sportowy charakter Bravo, w zderzakach widać charakterystyczne halogeny, a pod bocznym kierunkowskazem informację o mocy auta 100 16V.
Kokpit raczej nie przypomina auta sportowego
Kokpit raczej nie przypomina auta sportowego
Owalne światła tylne łączą pokrywę bagażnika z bokiem samochodu. Na wysokości dolnej linii świateł widać znaczek Bravo GT. Dostęp do niezbyt dużego bagażnika jest wygodny
Owalne światła tylne łączą pokrywę bagażnika z bokiem samochodu. Na wysokości dolnej linii świateł widać znaczek Bravo GT. Dostęp do niezbyt dużego bagażnika jest wygodny

Od pierwszej prezentacji w 1995 roku Fiat Bravo zachwycał swoim kształtem wszystkich lubiących samochody łączące cechy auta rodzinnego ze sportowym charakterem. Po niewielkim faceliftingu w 1998 roku, dla osób lubiących posmak przygody połączonej z niezłymi osiągami, Fiat zaproponował auto z silnikiem 1.6 16V GT.

Sportowy wygląd

Żółty kolor nadwozia, charakterystyczne, nieco większe wloty powietrza z przodu samochodu i koliste światła przeciwmgielne na krzywiźnie zderzaka to zewnętrzne cechy charakterystyczne testowanego auta. Reflektory wąskie, położone na zderzaku, maska silnika ustawiona pod dosyć ostrym kątem, połączona z dużą szybą przednią, sprawiają, że auto nabiera sportowych kształtów. Linia boczna tego dwubryłowego samochodu z zaokrągleniami karoserii i czarnymi, gumowymi listwami bocznymi podkreśla sportowy charakter. Charakterystyczne dla Bravo są tylne światła w kształcie łezki, ustawione pod kątem, między bokami samochodu a pokrywą bagażnika. Duża kabina, ale czuły bagażnik Wnętrze Fiata Bravo jest dosyć duże. Mimo że jest to samochód trzydrzwiowy, zajęcie miejsca na tylnej kanapie nie sprawia większych problemów. Drzwi są duże i otwierają się szeroko. Fotel kierowcy i pasażera przesuwa się w dwóch płaszczyznach: całością do przodu i złożeniem oparcia. Po zajęciu miejsca pasażerów z tyłu, jednym ruchem przesuwamy fotel na poprzednie miejsce (ma pamięć położenia). Kanapa tylna jest duża i wygodna. W razie potrzeby dzielona na dwie, części umożliwia przewożenie nart i wygodną podróż czterech osób. Fotele kierowcy i pasażera z przodu są wyprofilowane tak, aby ich nieco podniesione boki utrzymywały pasażerów na miejscu, nawet podczas gwałtownych manewrów. Fotel kierowcy ma dodatkowo regulację ustawienia wysokości. Dzięki sterowanym elektrycznie lusterkom o dużej powierzchni, kierowca może kontrolować wszystko co dzieje się za samochodem i z jego boków.

Wygodny jest dostęp do, niestety, niewielkiego bagażnika (zaledwie 280 litrów).

Za kierownicą

Deska rozdzielcza jest przejrzysta i zapewnia kierowcy pełna kontrolę parametrów samochodu (szybkość, temperatura silnika, poziom paliwa, czy wysokość obrotów). Kierownica przyjemna, z lekkimi zgrubieniami w części środkowej ułatwia pewny uchwyt podczas szybkiej jazdy. Ergonomiczny kształt dźwigni zmiany biegów zapewnia pewną ich zmianę, choć przy dynamicznej jeździe "piątka" wchodzi z nieprzyjemnym zgrzytem. Przełączniki tylnych i przednich świateł przeciwmgielnych oraz sterowania nawiewami i ogrzewaniem są w zasięgu ręki kierowcy. Przy pewnej wprawie, przy przełączaniu nawet nie trzeba na nie spoglądać.

Nawiewy zapewniają dobrą wentylację wnętrza. Standardem Fiata Bravo jest fabrycznie wbudowany w deskę rozdzielczą radioodtwarzacz z RDS i autorewersem.

Mało sportowe zawieszenie

Fiat Bravo GT ma płytę podłogową znaną z poprzednika - Tipo. Dla zapewnienia przyjemnej, ale i dynamicznej jazdy, z przodu zastosowano zawieszenie niezależne z kolumnami McPhersona, wahaczami poprzecznymi i stabilizatorem. Z tyłu zawieszenie jest również niezależne, z wleczonymi wahaczami i stabilizatorem. Jednak przy większej prędkości, na zakrętach można odnieść wrażenie, jakby tył samochodu nieco odjeżdżał bez kontroli kierowcy. Samochód jest dosyć lekki i o ile prowadzi się go dosyć przyjemnie, to jednak po wersji sportowej można by się spodziewać znacznie twardszego i bardziej stabilnego zawieszenia, zapewniającego większą pewność przy pokonywaniu zakrętów.

Niezły silnik

Bravo GT napędzane jest silnikiem o pojemności 1,6 l (103 KM) z niezłym momentem obrotowym. Auto do setki rozpędza się w 11 sekund. Na dwójce można nieco przekroczyć 100 km/h, ale wówczas wewnątrz samochodu panuje nieznośny hałas. Obrotomierz kończy się na 6 tys. obrotów na minutę. Przy utrzymywaniu 4 tysięcy i więcej, Bravo GT jest dynamiczne. Przy niższych obrotach staje się autem dla przeciętnego kierowcy.

Jazda z prędkością 100 - 110 km/h jest przyjemna. Wewnątrz jest dosyć cicho. Można spokojnie rozmawiać. Przy prędkości około 130 km/h w Bravo GT zaczyna być głośno. Hałas staje się uciążliwy, gdy przekroczymy 145 km/h.

Po przejechaniu ponad 1300 kilometrów w mieście i na trasie, z reguły z dużą prędkością, Fiat Bravo 1.6 GT spalił średnio około 8,5 litra benzyny na 100 km.

Za wersję Bravo 100 16V GT trzeba zapłacić 46,1 tysiąca złotych.


Porównanie danych technicznych
ModelFiat Bravo 100 16V GTAlfa Romeo 145 1.6 16V T-Spark
Pojemność silnika (ccm)15811598
Moc (kW / KM) 88 / 120
Moment obrotowy (Nm/ obr./min.)144 / 4000144 / 4500
Przyspieszenie 0 - 100 km (s)1110,5
Prędkość maksymalna (km/h)184197
Masa własna (kg)10501190
Pojemność bagażnika (litry)280 (1030)380 (1225)
Zużycie paliwa (miasto/trasa/łącznie) (l)10,6 / 6 / 7,7 Test- średnio 8,511,3 / 6,6 / 8,3
Pojemność zbiornika paliwa (l)5051
Wymiary (dł./szer./wys.) (mm)4020/1750/ 14204235/1712/ 1426

PowrótWersja do drukuZapisz artykułWyślij artykuł znajomemu

REKLAMA