Wpadają w oko linie nowoczesnego kompaktu. Z tyłu, boku i z przodu "trzystasiódemka" ma efektowny wygląd. Auto należy do najładniejszych samochodów w swojej klasie. Nadwozie: 5 pkt

Stylistyka kabiny, z chromowanymi dodatkami, nawiązuje do drapieżnego wyglądu przodu Peugeota. Szkoda tylko, że centralny wyświetlacz nie jest funkcjonalny, bo gdy świeci słońce, nic nie da się odczytać. Wnętrze: 5 pkt

Większość naszych rodaków, nie mających nadmiaru gotówki w kieszeniach, kupuje samochody kompaktowe z podstawowym silnikiem benzynowym 1.4, a gdy pieniędzy wystarczy - uzupełnia wyposażenie. Od podstawowego napędu klienci oczekują, że da autu przyzwoite osiągi, a przy tym będzie mało palił. Tu Peugeot 307 wyraźnie odstawał od rywali, bo miał przestarzały, ośmiozaworowy motor. W lutym to się zmieniło i sprzedawane u nas "trzystasiódemki" mają już 16-zaworowy silnik 1.4, z którym przetestowaliśmy to auto.

Dodajmy, że ten silnik to rezultat przekonstruowania starszej jednostki ośmiozaworowej. Zmieniono jednak głowicę, dodano zaworów i napęd zyskał na mocy oraz na momencie obrotowym. Pozytywnie wpłynęło to na osiągi "trzystasiódemki".

Nadwozie: wciąż się podoba

Testowany kompakt to pięciodrzwiowy hatchback, charakteryzujący się elegancką linią i trafnie dobranymi proporcjami nadwozia. Nie ma różnic w zewnętrznym wyglądzie wobec modeli 307 testowanych przez nas wcześniej. Mają one takie same drapieżne kształty lamp przednich oraz wtopionych w bryłę karoserii zderzaków z przodu i tyłu. Takie samo logo lwa na masce. Słowem trzy, dwa lata temu to szokowało, dziś już nie, ale nadal kompakt Peugeota podoba się. Nawet na tle nowszych sprzedawanych u nas hatchbacków klasy średniej niższej, wygląd "trzystasiódemki" zasługuje na uznanie. Ale dziś nie zaryzykujemy twierdzenia, że model ten jest najładniejszym autem w swojej klasie.

Do jakości wykonania nadwozia nie mamy zastrzeżeń. Nawet przy dużych opadach śniegu (byliśmy w górach) i dużych mrozach drzwi auta otwierały się i zamykały bez problemu. Oględziny powłoki lakierniczej również nie nasuwały żadnych uwag. Stąd pięć punktów w tej kategorii.

Wnętrze: przestrzeń do pozazdroszczenia

Testowaliśmy auto w wersji XS, co w fabrycznej specyfikacji oznacza m.in. ciemną tapicerkę. Jednak jak to w modelu 307, szarzyzna i czerń plastików deski rozdzielczej, środkowej konsoli i obić drzwi były rozproszone dzięki chromowanym tzw. wstawkom. Wykończenie wykonane jest z dobrych jakościowo materiałów. Wszystko starannie zmontowane i spasowane, nic nie trzeszczy nawet na wybojach i podczas ujemnych temperatur.

Fotel kierowcy i kierownica są regulowane, więc można zająć odpowiednią pozycję za kółkiem. Wszystkie przyciski i sterowanie (pilot do radia przy kierownicy) są uporządkowane. Mankamentem jest jednak niefortunne umiejscowienie centralnego wyświetlacza, bo jest za daleko od kierowcy (idea była taka, aby wszyscy pasażerowie oglądali wyświetlane tam komunikaty), a przez to niezbyt czytelny. Szczególnie gdy słońce odbija się w wyświetlaczu.

Rywale, mający nawet większy rozstaw osi, mogą kompaktowemu Peugeotowi pozazdrościć przestronności wnętrza, np. Renault Megane, w którym jest mniej miejsca niż w Peugeocie. Toyota Corolla i Opel Astra II również zapewniają pasażerom mniej przestrzeni.

Pod względem pojemności bagażnika testowane auto nieznacznie ustępuje Fordowi Focusowi, ale przewyższa francuską i niemiecką konkurencję, nie mówiąc już o Corolli, która ma wyjątkowo mały bagażnik jak na swoją klasę. Po złożeniu tylnej kanapy użytkownik Peugeota 307 uzyskuje największą w litrach przestrzeń bagażową wśród pięciodrzwiowych kompaktów w wersji hatchback. Tym samym auto ujawnia jedną z tych zalet, które doceniają najbardziej zwolennicy wożenia dużego bagażu.

Mechanika: silnik poprawiony na piątkę

Z silnikiem 1.4 16V o mocy 88 KM auto zdradza ochotę do żwawej jazdy. Ci, którzy wcześniej jeździli modelem 307 z silnikiem 1.4 8V o mocy 75 KM (osiągał 15,7 s w sprincie od 0 do 100 km/h), od razu poczują różnicę. Poprawa jest zwłaszcza w elastyczności 16-zaworowego napędu. Dodajmy, że większość konkurentów 307 ma w podobnych silnikach benzynowych więcej koni mechanicznych (Toyota Corolla 97 KM, Opel Astra II 90 KM, Renault Megane 82 lub 98 KM). Oznacza to, że auta te szybciej przyspieszają od zera do 100 km/h niż 307 (tylko Megane z 82-konnym silnikiem jest wolniejsze). Natomiast Focus i Golf V z 75-konnymi silnikami 1.4 są o prawie dwie sekundy wolniejsze od 307 w przyspieszaniu do setki. Ponadto napęd testowanego auta pozytywnie zaskoczył nas tym, że jego silnik osiąga maksymalną moc i moment obrotowy przy mniejszych obrotach niż rywale z porównywalnymi motorami. Nie trzeba więc tego napędu "żyłować" do 6.000 tys. obr./min, by dynamicznie jechać. Wręcz przeciwnie, już przy dwóch - trzech tys. obr./min 307 ochoczo nabiera większej prędkości. Co ciekawe, elastyczność napędu 307 jest lepsza niż w Corolli.

To nie koniec zalet tego samochodu, bo jego motor, którego nie trzeba wkręcać na bardzo wysokie obroty, zużywa mniej paliwa niż konkurencyjne silniki. Według danych producentów nie są to jakieś wielkie ilości benzyny. 307 z 16-zaworowym silnikiem pali średnio 6,5 l na 100 km, wspomniany Ford Focus - o 0,1 litra więcej, Corolla i Megane zużywają o 0,2 l, a Volkswagen Golf V - o 0,3 l więcej.

Podczas naszego testu Peugeot 307 spalił średnio 7,3 l benzyny na 100 km. Było to o 0,8 litra więcej niż wynika z danych fabrycznych, ale próbowaliśmy to auto zimą na zatłoczonych, górskich drogach i gazu mu nie żałowaliśmy. Średnie zuźycie paliwa jest więc do przyjęcia, chociaż do rewelacyjnych nie należy tak samo. jak np. w Corolli.

Nowy silnik 307 zdał egzamin na piątkę. Skrzynia biegów jest z nowym napędem dobrze zestrojona, a przełożenia zmienia się łatwo i precyzyjnie.

Bezpieczeństwo: kompakt pełen poduszek

W testowanej wersji XS jest aż sześć poduszek powietrznych (przednie, boczne i kurtyny), do tego ABS z EBD. ESP trzeba dokupić. 307 hamuje pewnie (testy pokazują, że dużo lepiej od Corolli), potrzebuje 39 m na zatrzymanie się z "setki" do zera, a Corolla ok. 42 m. Do tego testowany kompakt Peugeota ma światła przeciwmgłowe w standardzie. Stąd oferowany przez "trzystasiódemkę" poziom bezpieczeństwa jest wysoki, ale kompletu punktów w tej kategorii nie dajemy. W testach zderzeniowych Euro NCAP 307 wypadł dobrze, ale Renault Megane jeszcze lepiej.

Komfort: większe wygody za dopłatą

Zawieszenie 307, które jest jedną z mocnych stron tego samochodu, dobrze trzyma się drogi i pewnie zachowuje na zakrętach. Przy tym nie jest za twarde podczas jazdy po mieście. Denerwuje jednak odgłos pracy zawieszenia, gdy 307 pokonuje nierówności.

Testowane auto było komfortowo wyposażone, ale automatyczna klimatyzacja (z regulacją co pół stopnia C) wymaga dopłaty, tak jak radio z CD, wycieraczki automatycznie reagujące na deszcz czy samoczynnie włączające się o zmroku światła. Bez tych elementów auto byłoby dużo mniej komfortowe. Pozostaje jednak pytanie, czy z nowym silnikiem samochód wart jest 55,4 tys. zł? Konkurenci z podobnym silnikiem i wyposażeniem kosztują podobne pieniądze, a mają mniejsze wnętrza. Ponadto 307 z 16-zaworowym silnikiem jest dużo lepsze od... 307 z ośmiozaworowym motorem. Jeśli więc ktoś zastanawiał się nad kupnem kompaktu Peugeota z podstawowym silnikiem benzynowym, ma teraz w ofercie dużo lepszy, choć droższy samochód.

Od autora testu

Swego czasu, gdy pod salon Toyoty podjechałem testowym 307, sprzedawca powiedział: - Całkiem duży ten "francuz" i niebrzydki, ale podstawowy silnik ma beznadziejny i nasz 1.4 bije go na głowę. Faktycznie, Corolla 1.4 16V paliła dużo mniej od Peugeota 1.4 8V, a przyspieszeniami i elastycznością przewyższała go o kilka sekund. Dziś ten sam handlowiec pewnie się zastanawia, co "przyłatać" poprawionej "trzystasiódemce". Będzie trudno, gdyż Peugeot 307 z 16-zaworowym silnikiem już nie ustępuje porównywalnej Corolli. Toyota ma lepsze przyspieszenia, ale za to się płaci przy dystrybutorze. Natomiast większy maksymalny moment obrotowy i wcześniej dostępna moc maksymalna powodują, że 307 jedzie się sympatyczniej, bo nie trzeba tak "kręcić" obrotów jak u konkurenta. Przy tym "francuz" wciąż jest od "japończyka" dużo większy i wygodniejszy.